Motor Trip naar Normandië 2019

In de zomer van 2018, te weten 28 juni zaten Diederik en Frank te genieten op een terras in Zandvoort. Gedurende dit gesprek werd ook gesproken over motoren en Diederik had tot Frank’s verbazing ook een motor, al jaren. Al pratende werd het idee geboren om samen in 2019 een trip te maken naar Normandië. Dit stond bij beiden nog op de bucketlist.

Vrienden van ons hoorden van de onderneming en wilden ook graag mee op dit avontuur. D-Day is in 2019 precies 75 jaar geleden dus een mooier excuus kunnen wij niet maken om de omgeving te verkennen waar zo velen hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid.

De namen zijn bekend, de plannen gesmeed, de afspraken gemaakt en wij vertrekken 1 juni 2019 voor een dikke week.

Dag 1 Dag 2 Dag 3 Dag 4 Dag 5 Dag 6 Dag 7 Dag 8 Dag 9

Voorbereiding:

Veel van de informatie voor deze reis is gevonden op Strijdbewijs.nl. Onze dank gaat dan ook uit naar Pieter Jutte.

North Coast 500 2022 – The Ultimate Scotland Trip

Het Noorden van Schotland is een onvergetelijke trip, zeker om deze op de motor te maken. Er wordt gedacht om dit met een motor home te doen, gecombineerd met een motor. Er is niets besloten en alle opties liggen op de tafel. COVID-19 is nog vollop bezig en niemand weet wanneer het ondernemen van dit soort tochten weer mogelijk is.

Het mooiste is om de NC 500 te nemen. Deze route start en eindigd in Inverness en heeft een afstand van 500 miles (830 kilometer). Het neemt je mee op de motor (of auto) door de adembenemende landschappen van Schotland.

Dag 1: Heerhugowaard (13:00) – IJmuiden (30 km, 14:00 vertrek) naar New Castle

foto: Marco van Middelkoop/Aerophoto-Schiphol

Dag 2: New Castle (09:30) naar Inverness (453 km, 5:15 uur)

Dag 3: Inverness naar John O’Groats – Thurso – Stoer (439 km, 6:24 uur)

Photo: PTOMKINS/VisitScotland

Dag 4: Stoer naar Inverness (382 km, 5:42 uur)

Dag 5: Inverness (07:00) naar New Castle ( 453 km, 5:15 uur, 13:00 boarden, 17:00 vertrek)

Dag 6: New Castle – Ijmuiden (09:45) – Heerhugowaard (30 km)

foto: Marco van Middelkoop/Aerophoto-Schiphol

Eifel Tour 2020

Na het ervaren van de 1e COVID-19 lock-down hebben Diederik en mijzelf besloten een tocht te gaan doen naar de Eifel. Het sturen in de bergen trekt ons enorm en is voor beiden een fijne mogelijkheid om onze BMW boxers eens te laten werken. Op vrijdag 7 augustus zouden we naar de Eifel vertrekken. De zomer zorgde voor weinig actieve besmettingen en hot-spots.

Het doel is het plaatsje Neef aan de moesel bij de Oma van Denise via AirBnB. Vanuit ons een gezellige aanrader. Na een rit van 450km via de snelweg in Nederland en gezellige kleine duitse binnendoor weggetjes daar aangekomen.

De avond lekker een Schnitzel gegeten, en langs de Eifel gelopen.

De dag erna een route gereden door het warme Eifel landschap.

Aan het einde van een warme dag, waar de temperaturen opliepen naar 38 graden Celsius, is het moeilijk zeer scherp te blijven. Dit resulteerde in het volgende moment van onoplettendheid.

naar huis is een debat geweest. Door de warmte, het zou niet meer afkoelen dan 21 graden in de nacht, was te voorzien dat de terugreis overdag een zeer warme aangelegenheid zou worden. Besloten is om midden in de nacht, na een avond rusten, te vertrekken naar Nederland.

Niets had ons kunnen voorbereiden op de nacht, waar in de Eifel de Dynamo van de BMW van Frank het zou begeven. Gelukkig viel de motor niet uit, en terwijl onderweg nog een boete werd opgepikt, viel de motor stil bij een benzine pomp in Aken. Door een set startkabels te kopen, kon de rit naar huis worden afgemaakt. De reparatie kosten bedroegen meer dan 2.500 euro.

Ardennen Tour 2021 (Battle of the Bulge)

Een nieuw rit zit in de pen. Het Ardennen offensief heeft ook onze interesse gekregen. Met dank aan Strijdbewijs wordt een nieuwe route gemaakt die je hieronder kunt downloaden in de Scenic App of op je Garmin.

Dag 1 Route 222km Route in Belgie

Dag 2 Route 161km Route in Luxemburg

Camping Derenval in Bastogne, motor vriendelijk, heen en terug reis +/- 700km of Motor Camping Le Moulin in Luxemburg op 20 minuten afstand van Bastogne (Bastenaken) en dan draaien we dag 1 en 2 om.

Mogelijke data vrijdag 21 mei tot en met maandag 24 mei afhankelijk van COVID-19 en de maatregelen voor de nieuwe varianten.

Huiswaards, nu al ?

Na uitgebreid beraad onderling hebben wij gekozen de Normandie trip 2 dagen eerder te beëindigen. Redenen om te blijven waren om juist op D-day, 6 juni de stranden te bezoeken en herdenkingen bij te wonen. Ook een luchtlanding stond op het programma. Ook 7e dag zou nog een rit worden langs Utah Beach. Gezien het komende slechte weer in Normandie de komende dagen hadden wij Utah Beach met Sainte-mere-Eglise en de Azeville batterij al naar voren getrokken, hetzelfde met Omaha Beach, en wij zijn heel tevreden dat wij dat gedaan hebben.

Voor Donderdag, D-Day dus was redelijk droog weer voorspelt. Met name de corridor naar Nederland zou vrij zijn van regen. Op Vrijdag en Zaterdag zouden wel windstoten tot windkracht 10 zijn voorspelt. Hierdoor, in combinatie met regen, is het zeer onaangenaam om op de motor of door Normandie te rijden want je ziet niets, en als je naar huis zou willen dan is dat zeer onplezierig om lange tijd schuin tegen de wind in op je motor te moeten hangen.

Tevens bleek Normandie op slot te zijn gegaan. Woensdag hebben wij wel 300 Gendarmerie motoren gezien (filmpje onderstaand) die alleen al op Omaha Beach waren. Er zijn meer dan 1.000.000 mensen als bezoeker in Normandie. Alle wegen stonden vol met Bussen, auto’s, legervoertuigen, tanks, jeeps en meer. Het was een niet te voorspellen drukte. Gelijk als je na een Concert of Voetbalwedstrijd het stadion probeert te verlaten.

Daarbij kwam nog als pluspunt dat ik bij de verjaardag van mij dochter kan zijn en een mederijder een uitvaart toch kan bijwonen.

Wij hadden een soortgelijke (kleine) keuze als Eisenhower destijds op 5 juni. Gaan we, of gaan we niet?.

We zijn om 09:00 gaan rijden vanaf de Camping en bij de 1e brug om de hoek ging het al mis. Afgesloten want President Macron kwam er aan. Dus de Campagne in en onze weg zoeken zonder snelweg naar Caen. Dit was een aardige vertraging.

Uiteindelijk zijn we Liseux en halverwege Evreux omhoog gegaan naar Rouen en vanaf daar een stukje doorgereden richting Abbeville om na enige tijd te lunchen. Na een gevulde buik en ruime rust onderweg naar Lille via Arras en Lens. In Lille een pauze gehouden en een paar koppen koffie.

Volgende punt Nederland. Na een flinke file op de Ring in Antwerpen kregen we vlak voor de Nederlandse grens nog een buitje over ons heen. Een maal in Nederland bij Hazeldonk er af om een stevige maaltijd te nuttigen bij La Place.

Voelt het nog goed? Iedereen nog fris ? Door naar huis. Afscheid werd genomen, laatste kussen en knuffels en achter elkaar naar Huis. De eerste viel af daar die over Rotterdam reed, daarna de 2e bij Schiphol, 3e en 4e op het Rottepolder plein en de laatste bij Velsen. Op de App meldde iedereen zich veilig thuis.

Allen vonden het een dankbare en indrukwekkende reis, en iets verteld mij dat dit niet te laatste was. Mogelijk in een minder drukke periode in de toekomst. En misschien wel als verkleedde oude knarren in een Jeep.

Dag 5, Omaha beach, Arromanches en Amerikaanse begraafplaats.

De ochtend was ik al vroeg wakker, toch nog even omgerold tot de wekker om 07:00 ging. Gedouched en gereed voor het ontbijt wachten tot de rest wakker werd. Ondanks hoesten, reveille afspelen pas om 08:00 beweging. Het wordt een rustige start vandaag.

De wijn ging er gisteren ook prima in en de indrukken laten ons niet onberoerd. Begrijpelijk om een tandje lager te gaan.

Nadat iedereen was gedouched weer genoten van ei met spek. Ontspannen en met goede moed zijn we op weg gegaan om een regenjas te kopen voor Diederik. Het weer oogt niet heel best dus om het voor te zijn is dit een handig besluit. Eenmaal de regenjas gekocht ziet onze weerman Sander dat de bui ons net mist en op weg is naar jullie. Veel plezier ermee vandaag.

Op naar Arromanches om de kunstmatige haven te bekijken. Halverwege stranden wij op Juno Beach in Couseulles-sur-Mer. Op het strand ervaren wij een glimp van de ongelooflijke moed die de mannen in 1944 hadden, klep open en het strand op. Enige tijd hebben wij zwijgend naast elkaar in het zand gestaard en namen de rustige golfslag in ons op die nu anders klonk, dieper en met meer betekenis.

We liepen naar het centrum waar drumbands oefenden en bekeken de namen van de Canadese soldaten. Het maakte diepe indruk op ons.

Hierna zijn we doorgereden naar Arromanches, onze uiteindelijke bestemming van de ochtend. Rond 13:30 arriveerden wij daar en namen de lunch tot ons. Daarna begaven we ons naar het strand waar de haven was gebouwd om in de aanvoer van de goederen, mannen en tanks te voorzien.

Ook waren er veel veteranen. 94 jaar en present. Mooi om deze mensen de hand te kunnen geven en met een traan te bedanken voor hun offer.

Hierna reden we door naar de Amerikaanse begraafplaats. Meer dan 9.000 soldaten hebben daar hun laatste rustplaats gevonden. Ook dit liet een diepe diepe indruk achter.

Veel konden wij niet zien omdat Trump zou opdagen. De veiligheidsmaatregelen waren extreem en ongelooflijk druk. Op naar de camping om de verdere plannen de bespreken. Na deze zeer indrukwekkende dag en de te verwachten topdrukte van meer dan 1 miljoen toeristen deze dagen en het komende slechte weer zullen mee wegen ik ons besluit. Eerst eten en bespreken.

Tijdens deze bonte avond leerden wij dat ons geplaatste vlag bij een monument van de Prinses Irene Briegade er nog stond bij de kranslegging.

Hier zie je ons de vlag plaatsen enige dagen eerder.

Je kunt de uitzending terug kijken in de NOS app of online.

Tot morgen.

Dag 4, Utah beach

De verwachting is dat het zou regenen vandaag.

Na een kostelijk zelf gemaakt soldaten ontbijt met eieren en spek, waren wij rond 09:00 genoeg gelaafd om de rit naar Utah beach aan te vangen.

Onze eerste stop is het enige in Normandië aanwezige varende landingsvaartuig.

De lucht betrok al enigszins. Snel op weg. De volgende stop was Sainte-Marie-du-Mont, waar wij een dorpsplein aantroffen rond de kerk, geheel in 1944 stijl. We keken onze ogen uit.

Na de koffie en een broodje van de plaatselijke slager werd het sein vertrek gegeven. De eerste regen viel al uit de hemel.

De regen hield kort op tot wij ons in het plaatselijk museum begaven en viel toen voor enkele uren met bakken uit de hemel.

Het museum was erg indrukwekkend en zelfs mogelijkheid tot het spreken met vetranen wat Ewout deed met de meest linkse veteraan.

Hierna gaven enkelen zich naar het aangrenzende terrein om van het daar opgestelde materieel te bewonderen van particulieren die dit ten toon stelden uit alle windstreken.

Enkele anderen hadden zich een droge missie gegeven en hielden een tafel vrij in het plaatselijke cafe.

Na de koffie hield de regen op en reden wij naar de Azeville batterij. Na enige twijfeling over “de zoveelste bunker”, moest even worden doorgezet. Hier kregen we achteraf geen spijt van. De audio begeleiding en de 250 meter tunnels en de verhalen rondom het beleg van 3 dagen waren de moeite meer dan waard.

Het was inmiddels 17:00 en het was tijd om huiswaarts te keren. Het was droog dus nog een uurtje tuffen op de motor. Onderweg nog langs een supermarkt waar we toch nog een hagelbui over ons heen kregen.

Na het gezellige onderonsje voor de tent met een paar biertjes en een chipje, tijd voor het eten.

Het was wederom erg druk en de bediening was onderbemand maar deed haar best. Tijd om de slaapzak in te duiken, morgen naar Omaha en regen in de middag. Welterusten.

Dag 3 Pegasus bridge, Marville en Quistreham.

Wakker geworden van enthousiaste vogeltjes, dus vlot uit de slaapzak en de ochtend reveille geblazen. 07:00 dus tijd om te douchen en aan te kleden. Om 8:15 verlieten we de camping om bij Pegasus een ontbijt te scoren.

Daar aangekomen bij het eerste bevrijde huis, in de avond van 5 juni, een broodje en koffie. De eerste para’s van 6th airborne bevrijde het cafe en daarna de brug. Tea before bridge so to speak.

Hierna de brug over naar het museum. Tezamen met de veteranen die geland zijn op de stranden zij aan zij de informatie bekeken, gesproken en bedank voor hun dienstbaarheid. Niet geheel vrij van enige emotie. Nu kan het nog, over een paar jaar niet meer.

Straks naar de Marville batterij die met man tot man gevechten is ingenomen.

Bij de Marville batterie aangekomen konden we oprijden naar de ingang. De Fransen waren druk bezig met het afronden van werkzaamheden en er was een tribune gemaakt voor een komend evenement. Een C-47 Dakota staat hier waar wij in moesten gaan zitten. Stel je voor, bepakt en bezakt en beschoten in de nacht. Angstig idee en zo kijken we ook een beetje.

Het was een indrukwekkend complex.

Hier terug naar Quistreham waar wij de grote commando bunker bezochten. Een indrukwekkend gebouw. Eerst even de landing oefenen natuurlijk.

Daarna binnen kijken hoe de Duitsers het complex gebruikten om vuurleiding te geven aan de eerder bezochte Merville batterij als ook wiederstandneste in de omgeving en kust. We konden naar het dak klimmen waar luchtdoelgeschut stond.

Van hier uit zijn we via Lion-sur-Mer, waar we even snel boodschappen deden, en daarna door naar wiederstandnest 17, bekend als de Hillmann Batterie. Deze was gratis te bezoeken.

Van hier uit zijn we via kronkelende idyllische weggetjes op de camping aangekomen. Iedereen is nu aan het app’en met het thuisfront. Straks eten en met een afzakkertje de slaapzak in.

Dag 2 Normandië

Wat een dag. Op tijd opgestaan in de buurt van waten, Frankrijk. De zon had er ook zin in en bleek als snel zijn temperatuur te kunnen laten stijgen. Na het nuttigen van een gezond vers ontbijt reden wij de motoren op straat en begonnen aan onze 487km naar Normandië. Ons eerste doel is om te gaan tanken. Zodat wij de 200+ km naar Rouen in 1 ruk konden halen qua tanken. Immers als je pas gaat taken als je moet, zit iedereen op een ander verbruiksschema en verlies je tijd. Zo gezegd zo gedaan.

Na 1,5 uur sturen een korte pauze voor een peuk en water, want met deze hitte is hydrateren belangrijk. Er klonk een getuut en er reden 2 Nederlandse motorrijders langs zwaaiend naar ons. Er werd vrolijk terug gezwaaid. Zo komt de sfeer er al lekker in. Na enige minuten gingen wij ook weer ons weg om 2 dorpjes verder de 2 eerder zwaaiende heren op een terras te zien zitten. Nu lieten wij onze toeters horen en werden vrolijk toegezwaaid.

Tegen de middag kwamen wij aan op het vliegveld van Abbeville. Hier werd druk gevlogen met straaljagers en enkel- en dubbeldekkers. Na een kop koffie en de gemaakte filmpjes was de volgende stop voorbij Rouen. We namen de snelweg deze keer om tijd in te halen en op te schieten.

In Rouen wat file voor de tunnel. Mijn navigatie wilde na de tunnel rechtsaf, maar niet iedereen was even snel aangehaakt en Diederik was de gelukkige die ons de afslag zag nemen en zelf niets anders dan rechtdoor moest. Door bij de volgende afslag te keren en op goed geluk in Rouen een afslag te nemen sloot hij snel weer aan.

10km na Rouen verlieten wij de snelweg om binnendoor naar pont Audemer te gaan. Het Nederlandse monument was gesloten omdat het op gemeentehuis grond staat. De vlaggetjes bij de deur achter gelaten. Het is wat het is.

We vervolgden onze weg en kregen steeds meer mee van de feestelijkheden die in de omgeving worden gehouden. Braderieën en veel rollend materieel uit de periode 1944.

Eenmaal aangekomen in pont l’eveque werd een vlaggetje geplaatst bij dit monument om daarna in de drukte onze weg te vervolgen naar Breville les mont.

Hierna door gereden over landweggetjes en dorpjes naar Merville-les-mont waar de Irene brigade slag heeft geleverd. Het monumentje staat naast een schots monument en we troffen daar thee drinkende Engelsen aan die hier ook naar toe waren gekomen.

Op 00:35 is ons geplaatst vlaggetje te zien

Na het plaatsen van de vlag en leuke gesprekken werd het tijd voor de camping. De warmte en lange rit eisten hun tol op. De laatste 75 km braken aan en met pijnlijke billen en trillende handen reden we 45 minuten later de camping op.

Na het maken van het kamp naar het restaurantje waar we na het eten onder het genot van af en aan rijdende jeeps nog een paar welverdiende wijntjes dronken.

Het wordt donker, de wind neemt toe en aan het snurken uit de tent naast mij blijkt het voor een ieder een lange en vermoeiende dag geweest. Tot morgen voor een nieuw verslag.

De eerste dag

De kop is er af, de eerste dag is geëindigd in een bed in Saint-Marie-Kerque. Het was een redelijke inspannende reis. Veel snelweg, eentonig tot aan Kortrijk. Daarna van de snelweg af en door de west-Vlaamse landschappen richting de Franse grens.

Eenmaal in Frankrijk werd het landschap glooiender en reden we de door Kassel op de kassijen en het heuvellandschap richting de eindbestemming van vandaag, Waten met het Eperlesque blockhaus museum. Het werd nu wel een vakantie zo.

Aangekomen in eperlescque hebben wij het museum van het complex bezocht dat V2 raketten afschoot op Engeland. De grootte van de waanzin wordt je hier wel heel duidelijk.

Hierna zijn we doorgereden naar ons huisje dat in de omgeving lag en wij zijn verwelkomt door Mike & Cat. Na een drankje een plons in het zwembad genomen.

Het werd tijd om de maag te vullen en op advies zijn we naar 116 gereden in Grevelingen.

Na een lange wandeling over de pier terug naar het huisje voor de nachtrust. Immers gaan we zondag nog een flink stuk rijden binnen door om tolwegen te vermijden.